Het is al een lange tijd geleden dat ik voor het laatst schreef. Ik had wel sterk het verlangen en zag ook het verlangen van God, maar er was ook enorme twijfel. En het leven, het aardse, dagelijkse leven trok me ook overal heen. Zeker ook naar belangrijke dingen hoor, zoals het afronden van mijn studie en het voorbereiden op mijn vervolgstudie. De wereld trok ook keihard aan me, ik wilde het niet, maar het gebeurde. En de mening van anderen, waar ik toch ongewenst veel mee bezig ben, drukte ook op mij.
Ik geloof dat God mij een roeping heeft gegeven om doormiddel van dit platform 'Zij straalt' woorden te geven aan wat er leeft in het hart van een christen, die met vallen en opstaan met de Heere Jezus verlangt te leven. Daarin wil ik bemoedigen en getuigen van mijn Verlosser. En zo ervaar ik ook van de Heere dat ik dat moet doen, tot uitbreiding van Zijn Koninkrijk.
De fase van mijn leven, waar ik nu in zit, laat even flink zien hoe enorm gefocust ik, samen met een hoop andere leeftijdsgenoten ben op het aardse leven. Het trekt aan me, het heeft mijn focus. Ik ben er veel mee bezig. Wat zullen anderen van mij vinden? Ben ik al ver genoeg gekomen in het leven? Waar kan ik een baan vinden? Ga ik doorstuderen? En daarnaast lijken we met zijn allen ook enorm bezig te zijn met anderen. Die heeft al een goede spaarrekening, dan moet ik harder werken om dat ook voor elkaar te krijgen. Die gaan al trouwen, ik zou ook wel een relatie willen. Die heeft zijn studie versneld afgerond, ik had dat ook moeten doen.
Maar nooit is het in onze ogen genoeg. We willen meer en meer en meer. De Heere Jezus is er duidelijk over: verzamel geen schatten op aarde, waar mot en roest ze verderven, maar verzamel schatten in de hemel.
Zoek eerst het koninkrijk en Mijn gerechtigheid en al het andere zal u gegeven worden.
Maak je geen zorgen over de dag van morgen, over je leven. Als Hij zelfs voor de simpelste mussen zorgt, zal Hij ook voor ons zorgen!
Het gaat niet om het aardse bestaan, maar om het eeuwige leven. De dingen die ons op dit moment bezig houden, vallen in het niet bij wat voor ons ligt. Het eeuwige leven. Het helpt te relativeren. Dit aardse leven is nog geen milliseconde van wat voor ons ligt. Je mag je zorgen, je verlangens overgeven in de handen van een getrouwe God, die doet wat Hij beloofd, en niet loslaat wat Zijn hand eens begon.
Maar het mag ook een aansporing zijn. Want wat is op dit moment je eeuwige bestemming? Het eeuwige leven bij God in de hemel en op de nieuwe aarde als Christus voor je sterven weder komt, of is je eeuwige bestemming juist ver bij God vandaan?
Zie, vandaag is de Heere nog genadig voor ons geweest. Tot hier toe mogen wij er zijn, hij heeft ons deze dag gegeven. Ga niet slapen voor je tot Hem gegaan bent, Hij die, met Zijn oneindige genade de zonde van de wereld weggenomen heeft. Ja, ook jouw schuld droeg Hij! Hij verlangt naar je, Hij wacht op je. Het is nog niet te laat!
Reactie plaatsen
Reacties